Zondag 02 mei 2010 - Rohda 13 - Sallandia 3 - uitslag 2 - 3
op een druilerige dag, de dag dat fc Twente voor het eerst in z'n bestaan (als je alle fusies erbij betrekt, de 1e keer sinds 1926 toen Sp.club Enschede kampioen werd) kampioen werd.
Rohda 13 wordt dit jaar geen kampioen, da's wel zeker.
We spelen lekker mee. Winnen zo af en toe, verliezen zo af en toe.
Gister was zo'n dag dat we verloren.
Sallandia 3 is/was de nr. laatst en daar verloren we uit ook al van.
Ook hier konden we het niet bolwerken tegen deze gasten.
Ze spelen een spelletje waar Rohda 13 niet zo goed mee overweg kan.
Veel zakkende mensen en dan snel bijsluiten.
Desondanks hadden we wel een punt verdiend.
Hoezo? Zou je zeggen.
Nu, we waren met 4 afwezigen. Dennis speelde weer eens een helft mee (laatste thuiswedstrijd uit z'n roemrijke carriere).
Chris, Herman, Xander en Guus konden niet spelen door diverse oorzaken.
We begonnen met Maurice, Patrick, Johan, Stephan en Joey achterin.
Frank, Ralph, Moeka en Redney op het middenveld (Redney zou moeten doorschuiven, maar dat kwam weinig van terecht) en Rob en Michel voorin.
In de 1e 10 minuten was het aanval op aanval van ons. We speelden prima. Geen goal. Dat niet.
Hierna kwam Sallandia duidelijk opzetten en dat zorgde ervoor dat wij achteruit moesten.
We hadden daarbij de mazzel dat Maurice een goede dag had.
Hij moest zich diverse keren flink strekken om ballen laag uit de hoek te plukken.
Maurice hield ons op dat moment in de race (als je dat kunt zeggen op zondagmorgen bij wedstrijd nr 18 tussen de nr 6 en 11).
Toch kwam Sallandia voor. Een lage bal, die bij de 1e paal laag werd ingeschoten leek voorlangs te gaan, maar zat gewoon.
Ondertussen was Paul, Joey komen vervangen die last van z'n maag had gekregen.
Rob had ondertussen al een mega kans gehad. Hij kon vrij doorlopen op de keeper. Daar aangekomen probeerde hij de keeper te omspelen. Deze liet zich echter níet de kaas vh brood eten en pikte de bal voor z'n voeten weg.
Toch kon Rob scoren. Nadat hij en Michel met z'n 2en (en een bijkomende verdediger) voor de keeper stonden, speelden ze de bal over (en over en over) en toen besloot Rob 'm maar binnen te schieten. 1-1.
Nog voor rust werd het 2-1 voor ons in (wat later bleek) onze sterkste fase vd wedstrijd.
Rob werd door Frank aangespeeld. Een orginele bal 'in de diepte'.
Rob was stukken sneller dan de verdediger en maakt het fantastisch af. Een stiffie vanaf de zijkant over de keeper(t) heen.
Hierdoor werd het 2-1 en dat was tevens de ruststand.
In de 2e helft kwam Dennis de gelederen versterken en ging Rob naar de bank.
Dit bleek niet zo'n handige zet (achteraf) want we scoorden niet meer in de 2e helft.
Ook Koen kwam Stephan vervangen.
Sallandia pakte het handig aan en scoorde 2 maal in de 2e helft en won hierdoor met 2-3.
Dit was eigenlijk niet nodig, maar wel terecht want behalve deze 2 goals moest Maurice ook nu weer handelend optreden. Was wel nodig. Zo!
Toch hadden we een punt verdiend.
Waarom?
Omdat vlak voor tijd een situatie in het 16 meter gebied, het beruchte 16 meter gebied, helemaal verkeerd werd beoordeeld door de scheidsrechter.
Frank werd duidelijk onderuit geschopt (hij had na de wedstrijd de noppen zo'n beetje op z'n scheenbeen staan) en de scheidsrechter beoordeelde dit als een ongelukkige botsing.
Dat was het niet, meneer de scheidsrechter. Het was een overtreding en dan geef je een pennalty. Klaar.
Goed, jullie begrijpen dat die niet werd gegeven en we verloren.
Jammer.
Volgende week spelen we tegen Holten. Uit!